Wytwórnia Filmów Fabularnych we Wrocławiu, usytuowana jest we wschodniej części miasta, w obiekcie położonym tuż obok Hali Stulecia, stanowiącym część zabytkowego kompleksu architektonicznego Pawilonu Czterech Kopuł, który przylega do ok. 100 hektarowego krajobrazowego Parku Szczytnickiego.

WFF, państwowa instytucja filmowa, istnieje od 1954 roku. W chwili założenia dysponowała dwiema halami zdjęciowymi. Trzecią, największą o powierzchni 1000 m kw. oddano do użytku w 1975 r. Od tej chwili produkcje filmów realizowane były w hali średniej, małej i dużej.

Wrocławska Wytwórnia oferowała twórcom w owym czasie  pełne zaplecze niezbędne  do produkcji filmowych; od hal zdjęciowych, studia nagrań dźwięku, montażownię, dział budowy dekoracji po jedyne w swoim rodzaju   wrocławskie plenery.

Od początku istnienia wrocławska WFF cieszyła się opinią wyjątkowo sprzyjającego miejsca dla kreacji artystycznych. Chętnie realizowali tu swoje filmy młodzi polscy reżyserzy, jak wspominali po latach, przede wszystkim z racji większej niż w innych ośrodkach, swobody twórczej, o którą trudno było w latach socrealizmu. W 1955 roku powstał tu film „Pokolenie” - debiut reżyserski Andrzeja Wajdy, w którym obok Tadeusza Łomnickiego i Tadeusza Janczara w jednej z głównych ról wystąpił Roman Polański. "Nóż w wodzie", debiut Polańskiego był również  produkcją WFF we Wrocławiu.    

Wyprodukowano tu dotychczas blisko pięćset filmów  fabularnych, w tym dzieła, które weszły do historii polskiego kina jak np. Andrzeja Wajdy wspomniane „Pokolenie” czy „Popiół i diament”(1958) z niezapomnianą kreacją Zbyszka Cybulskiego - film nagrodzony przez jury międzynarodowych festiwali w Wenecji (1959), Vancouver (1960), Berlinie Zachodnim (1961)  oraz przez różne grona krytyków filmowych i międzynarodowe stowarzyszenia twórców.
Legendarny aktor polskiego kina Zbyszek Cybulski, stworzył tu wiele znakomitych ról, pozostał na zawsze bliski wrocławianom.  

Z WFF we Wrocławiu związał się inny wybitny polski reżyser - Wojciech J. Has  twórca nominowanego do Oskara „Rękopisu znalezionego w Saragossie” (1964); nagradzanego na wielu festiwalach międzynarodowych filmu  „Jak być kochaną” czy „Lalki”, by wymienić tylko kilka z nich.

Sylwester Chęciński reżyser najpopularniejszych polskich komedii: „Sami swoi”, „Nie ma mocnych”, „Kochaj albo rzuć”, „Wielki Szu” wszystkie największe sukcesy odniósł za filmy zrealizowane we Wrocławskiej Wytwórni Filmów Fabularnych. Realizowano we Wrocławiu filmy fabularne, animowane i dokumentalne
Czas transformacji ustrojowej w Polsce, warunki wolnego rynku, spowodowały załamanie rytmicznej produkcji filmowej. W końcu XX  w. pracę  w WFF zdominowały: wynajem hal zdjęciowych, koncerty muzyczne oraz produkcje filmowe zagranicznych kontrahentów.

 W końcu 2009 r. Wytwórnia Filmów Fabularnych we Wrocławiu podpisała umowę o współpracy z wybitnym twórcą filmowym Zbigniewem Rybczyńskim i jego firmą produkcji filmowej ZBIG VISION. Rozpoczęły się prace nad projektem p.n. Wrocławskie Studia Technologii Wizualnych (Wrocław Visual Technology Studios). Przedsięwzięcie realizowane jest przy wsparciu Ministerstwa Kultury I Dziedzictwa Narodowego oraz Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej.  Zakończenie prac nad „nową odsłoną WFF” przewidziane jest na 2012 rok.

Od 2008 r. Dyrektorem Wytwórni Filmów Fabularnych we Wrocławiu jest Robert Gawłowski >więcej